Verslag Najaars Treffen
Kasterlee, België

19 - 20 - 21 september 2008

Domein Kasterlee

[Uw verslaggever, Leon Janssen]

Jubileum Vakantiegenoegens / Pasar

De zomervakanties waren weer voorbij en dus werd het tijd om nog eens met de BOCC eropuit te trekken. Op het programma stond nog een uitnodiging van Pasar, voorheen Vakantiegenoegens dat voor hun 50-jarig jubileum ons had gevraagd eens te tonen hoe de vakanties vroeger werden gevierd. Met het inschrijven ging het wat moeilijk want het bleek dat we ons rechtstreeks bij Pasar moesten melden en tevens vooruit betalen. Kleinzoon Lukas ging mee. Met vroeger werd bedoeld, vijftig jaar geleden en dus werden naast onze huisjes op wielen ook de klassieke trekpaarden, voor zover aanwezig, van stal gehaald.

Onze reis naar Kasterlee verliep bijna voorspoedig. We wisten dat ons paardje op leefijd boven de 80 kmh het heet zou krijgen dus was dat onze maximale snelheid. Bijna aan de beoogde afrit van de 313 kwam echter een gemotoriseerde agent onze plannen een beetje wijzigen. Hij stak een hand naar ons uit en prompt liet ik het zo gevoelig bediende gaspedaal los. Maar de agent reed dóór. En wij kwamen niet meer op gang-snelheid. Nou ja die laatste paar honderd meter dan maar over de pechstrook. Maar daar stond ons zwaantje ons op te wachten juist áchter de beoogde afrit. Enfin het bleek dat we harder hadden moeten rijden, wat dus niet ging, maar dat hij vooral geinteresseerd was in de wagen! Na een geanimeerd praatje en hoe nu de weg te vervolgen, lieten we ons beestje nog even afkoelen en vertrokken voor het laatste stukje naar de afgesproken ontmoeting met de Pelckmans familie bij McDonalds in Herentals waar we, naar Patricks woorden een afwas zouden vermijden. Ruim voor de afgesproken tijd, ook wat hen betreft, konden we onze bestellingen doen.

Na onze maaltijd vertrokken we gezamenlijk naar De Hoge Rielen waar het allemaal zou moeten gaan gebeuren. Daar aangekomen werden we letterlijk van B naar A gestuurd door de omvangrijke organisatie. Het tweehonderd hectaren grote domein omvatte verschillende kampeerplaatsen die nogal ver van elkaar verwijderd lagen. Vandaar dat er ook geadviseerd werd om fietsen mee te brengen. Eenmaal op het terrein mochten we door dikke rijen moderne kampeermiddelen rijden tot aan het eind waar het BOCC-kampement gelegen was. Er waren al veel clubgenoten ter plaatse maar we vonden nog een plekje aan de rand. Bovendien stonden we aan de rand van het grote veld dat, na oversteken van een sportterrein toegang gaf tot het feestpaviljoen en de andere attracties. Ofschoon altijd nog een paar honderd meter te gaan, stonden we eerste rang! De aangekondigde 3 ampère bleek ook mee te vallen en kon gemakkelijk verdrievoudigd worden voor onze electrische kacheltjes hetgeen ’s nachts wel nodig was. Maar overdag was het al die dagen stralend weer.

Voor de vrijdagavond stond er nog niet veel op het programma maar dat gold niet voor de BOCCers. Er is altijd wel wat te vieren dus ook nu. Lea Volders bleek die dag jarig te zijn en Valère vierde tevens zijn nog meer bezig kunnen zijn met caravannekes, ofwel zijn pensioengang. Dus werd voor hun kampement een flesje wijn en een paar zakken versnaperingen opengetrokken. Tot laat in de avond werd er buiten gezeten maar toen ondergetekende de kleur van zijn jasje begon te krijgen (blauw) zocht hij de warmte van Yvonne (Mostard) toch maar op.

De zaterdag begon stralend en her en der werd men actief. Wij namen na een stevig ontbijt onze Harlie Trapsons en maakten een toer over het terrein en daarbuiten waarbij Anneleen en Patrick bekenden hoopten te treffen. In Kasterlee bezochten we nog een terras om ons daarna ‘naar huis’ te spoeden en ons klaar te maken voor de grote barbeque in de immens grote tent. Een ’etentje’ voor zo’n duizend personen is niet zomaar even geregeld. We zagen tevoren dan ook camions af en aan rijden. Achteraf bleek het toch niet helemaal tot in de puntjes te zijn want op het eind was er voor sommige gasten bijna niets meer voor handen. Onze BOCCers waren echter van het voorbeeldige type (de ‘schone manieren’) en maakten er geen halszaak van. Sommigen hebben het feestprogramma tot het eind toe gevierd, en we hoorden later, dat ook de tafels als dansvloer dienst hadden gedaan.

De zondagmorgen begon al even stralend als de tevoren. Die dag zou er echt groot feest zijn. Het begon met een ontbijt dat in de 'boeken' zou moeten komen met de langste ontbijttafel. Achteraf bleek dat dit toch niet helemaal haalbaar te zijn geweest. Desondanks telden we 135 tafels à 6-8 personen welk aantal later nog eens aangevuld werd. Het ontbijt was goed verzorgd en nu waren er geen tekortkomingen behalve een enkel plastic mesje of een kuipje boter. Maar eerst moest men aanschuiven om een zak pistolékes en andere lekkernijen in ontvangst te nemen. Misschien dat dié rij wel in de recordboeken kan komen? Maar we hadden toen wel al veel plezier tijdens de drie kwartieren dat we daar aanschuifelden. Voor de koffie was het nog wat langer wachten en dus kreeg ondergetekende vier bonnetjes in de hand gedrukt en ging de rest van ons groepje er met een glas champagne vandoor! Er was volop animatie tijdens het ontbijt. Zo was er een clownesk orkest dat per 6 persoons fiets de diverse lokaties van muziek voorzag.

Er bleken die morgen ook veel mensen van 'buitenaf' te zijn gekomen om te kijken. Na het ontbijt weer het werd gezellig druk. Vooral onze oldtimers waren bezienswaardige attracties. Er werden later die dag zelfs een paar nieuwe leden ingeschreven. Tussen de bedrijven door kwam er nog een groep ‘paterkes van de Leuvensestraat’ enkele bewoners van ons tijdelijk dorpje 'zegenen'. Daarbij werden de 'Pelckmansen' niet overgeslagen. Er werden latijnse gezangen voorgedragen uit een dik boek (Sprookjes van Grimm met daarin nog een pikant blaadje) en ze werden hevig gezegend met Leuvens (?) water, eerst met een toiletborstel en toen dat niet ruim genoeg bleek, met een langharige bezem. De omstanders kregen tevens hun portie. Daarna werd Patrick nog met een sabel tot ingezetene in de orde van deze paterkes (?) geslagen. Op het feestterrein was er inmiddels ene Don Bosco Safari gearriveerd die het anders zo rustige domein van de nodige decibellen voorzag. IJsco Ali haalde diverse trucjes uit met het ijsje van tante Vit en voor een frietkot en een hamburgerwagen stonden in de namiddag dikke rijen om het ontbijt van die morgen weer aan te vullen. Kortom er was volop ambiance.

Maar de middag ging snel voorbij en wij begonnen ons zorgen te maken om van dit terrein af te komen met al die honderden andere bewoners. Bovendien was de voorspelling dat het zou gaan regenen. Tegen 16.30 u begonnen we aan onze terugtocht. Dit verliep met twee ingelaste afkoelpauzes voorspoedig en tegen zeven uur leverden we onze kleinzoon bij zijn ouders af.

Het was weer een gezellig BOCC weekend geweest waarbij we tevens leerden hoe aan te pakken met het organseren van de internationale ECCR bijeenkomst van mei volgend jaar.

Proficiat Pasar met uw 50 jarig jubileum
en tot een volgende keer...
Leon Janssen.
C: Mostard Yvonne