Uit de collectie van Francis Hendrickx - E: Francis Hendrickx - M: +32 473 62 97 82
Vanaf Juli 2008 zal ik in het clubblad,
Den Trekker en hier op de website, deze rubriek verzorgen.
Waarom de "goede tijd" en niet de "goede oude tijd"?
De periode waarin deze postkaarten werden verzonden ligt niet zo ver weg,
het is tevens deze van mijn jeugd en ik voel me nog niet zo oud. In die tijd was kamperen nog een beetje overleven.
Toen kon men zelfs nog verloren rijden op weg naar de camping.
De postkaarten gaan steeds over campings, caravannen en tenten.
Telkens probeer ik een beetje uitleg te geven zoals: plaats, datum, merk caravan etc.
Daar ik niet alles weet zou ik het fijn vinden als onze leden mijn commentaar aanvullen, dit kan via E-mail. Deze aanvullingen verschijnen dan in het volgende clubblad.
Ci Servaye
Kaart nr. 19: Quarreux - Camping "Au moulin du Diable"
Deze camping bestaat nog altijd en is gelegen in Quarreux een deelgemeente van Aywaille provincie Luik. Vlakbij liggen de "Fonds de Quarreux", dit zijn enorme rotsblokken in de Amblève. Volgens de legende zou de molenaar van de fonds de Quarreux, Hubert Chefneux genaamd, een mooie windmolen beloofd zijn, als deze zijn ziel aan de duivel zou geven...
Maar de echtgenote van de molenaar die bezorgd was om de ziel van haar man, verstopte zich in de molen met een medaille van Notre-Dame van Dieupart in haar handen. De molenwieken wilden opeens niet meer draaien. Gek van woede, maakte Satan toen de molen kapot.
De enorme blokken steen vielen één voor één vanaf de berg in het water van de Amblève en tot op heden liggen ze er onbewogen. De enorme rotsblokken zijn hier echter gevormd door het schurende effect van het Amblèvewater op gesteente van een verschillende hardheid.
De overgebleven blokken bestaan uit het keiharde kwartsiet.
Rechts langs de oever van de rivier zien we twee WA-WA's staan verscholen tussen de tenten...
In de caravan die er voor staat meen ik een KEMA te herkennen.
Kaart nr. 20: Gendron-Celles - "Le camping et le Lesse"
Van dit pittoresk tafereel blijft heden ten dagen niet veel meer over.(zie 20a)
De stationsgebouwen evenals de watertoren zijn afgebroken.
De camping is ten gevolge allerhande wetgeving verdwenen. Zo moest er tussen de camping en de spoorwegberg een veiligheidszone zijn. Toen er daarna aan de oever nog een vrije zone nodig was bleek het kampeerterrein te smal om nog voldoende te renderen.
Vandaag kan men nog het grondplan volgen en komt men hier en daar een wateraftappunt tegen. Op de andere oever ligt nu camping Paradiso uitgebaat door een Vlaming :
www.campingparadiso.be
Merkwaardig is de tent in de linkerhoek. Hierin staat een DKW 3=6 Sonderklasse, die beschutting zoekt tegen de zon.
Kaart nr. 21: Gedinne. Terrain de camping
Ha ha, we zijn er bijna moeten deze vakantiegangers gedacht hebben. Nu nog een mooi plaatsje zoeken, caravan installeren, voortent recht zetten, water halen en daarna kunnen we beginnen te genieten van onze vakantie. Iedereen kent het wel. We zien hier een mooi beeld van een Mercedes met een Constructam Comet die de laatste meters naar de camping aflegt. Deze camping in Gedinne (prov. Namen) op de grens met Frankrijk heet nu "Camping-Caravaning" de la Croix-Scaille. Het Croix-Scaille (505m) is het vierde hoogste punt van Belgie en het hoogste punt van de provincie Namen.
Kaart nr. 22: Camping de Pont à Lesse. Afgestempeld 1973
Diegenen die de afdaling van de Lesse hebben gedaan zijn er voorbij gevaren, maar ze zullen van deze camping "Pont à Lesse" in Anseremme niets gemerkt hebben. Deze camping is zoals vele andere moeten verdwijnen voor het overstromings gevaar van de Lesse. Onze aller-eigenste Valere kan er over meespreken toen hij in Houyet stond en moest vluchten voor het water. In de vallei is er enkel nog de camping "Villatoile" maar ze hebben zich ook een heel stuk moeten terugtrekken van de oever.
Buiten een paar WA-WA’s herken ik niet veel caravans. Op de achtergrond zien we de spoorwegberm en het is vanuit deze hoek dat de volgende postkaartfoto is genomen. Het veld staat vol met tenten en ik vermoed dat dit een beeld is uit de jaren '50. En zoals u kunt zien is op de volgende foto genomen van op de brug niet veel meer te merken van de camping. Het geheel in volledig begroeid en men kan er nog vaag de contouren onderscheiden.
