Verslag van de 10e Oldtimer Beurs,
Roeselaere, België
20 - 21 februari 2010
[Uw verslaggever, Theo Arntz ]
Klik op foto = Vergroten en gebruik Browser Terug-Knop
De oldtimerbeurs in Roeselare is al een aardige traditie aan het worden, dit jaar was het de 10e keer dat het evenement plaatsvond. De BOCC staat hier al een aantal jaren met een stand. Om hier te mogen staan moet men enkele gebruikte spullen te koop aanbieden.
Elk jaar wordt er dus weer gezorgd dat er en paar caravans te koop staan, aangevuld met foto’s van nog meer te koop materiaal,
verder aangevuld met folders en foto’s van onze club. Ook gaan er veel klapstoeltjes, een tafeltje en diverse dozen met koekjes, spekjes etc. mee.
Het publiek is grofweg in te delen in 3 soorten:
Zaterdagpubliek, Zondagpubliek en BOCC’ers.
Het zaterdag publiek:
Op zaterdag staan ze al vroeg voor de poort te trappelen om op zoek te mogen gaan naar dat ene nog ontbrekende dingetje. Na de juiste onderdelen gevonden te hebben heeft men tijd om alle te koop staande auto’s, caravans, accessoires en wat men verder al niet kan bedenken te bekijken en er een gezellig babbeltje bij te maken. Gedurende de hele dag blijven nieuwe bezoekers binnenkomen en lopen de speurders en de geslaagden kriskras door elkaar.
Het zondag publiek:
De bezoekers op zondag zijn ook zeker enthousiast op zoek naar de juiste spullen, maar velen maken er een echt (familie-)uitstapje van. Tijd genoeg dus om lekker rond te neuzen tussen al het chroom, blik, roest en naar olie ruikende onderdelen. Voordeel van de partner meenemen is dat deze ook kan helpen bij het sjouwen van de tassen, nadeel kan zijn dat er dan meer overlegd moet worden alvorens iets aan te schaffen. Weet je zeker dat het de goede is? Heb je het wel écht nodig? Dat heb je toch al?
De BOCC'er:
Naast het zaterdag- en zondagpubliek is er nog een heel aparte groep: De BOCC’er. Deze groep komt zowel voor op zaterdag alsook op zondag, hier is geen verschil in.
Reeds boven aan de trap zien ze dat de BOCC in de hal weer op de vertrouwde plek staat. Dit is ook het moment dat automatisch de oogkleppen opgezet worden, zo lijkt het wel.
Als in een soort trance lopen ze de stalen trap af en komen in een compleet lege hal te staan: Geen onderdelen, geen auto’s, geen overige bezoekers, er is totaal niets. Behalve dan in de verte die caravans en die man met hoed. Enkele stappen later is er een enthousiast onthaal en zit men al snel op de klapstoeltjes. Verhalen over het afgelopen jaar, plannen voor het komende seizoen, lief en leed, alles komt ter tafeltje. Ondertussen lekker snoepend aan de spekjes en de koekjes.
Na enige tijd kijkt men eens de hal in en ziet dat er zowaar nog meer te doen is: Onderdelen, auto’s, bezoekers, folders en overige hebbedingetjes. Er worden plannen gesmeed om eens al die andere dingen van dichterbij te gaan bekijken. Omdat er weer nieuwe BOCC’ers zich verzamelen rondom de caravans besluit men dat die ook wel even op de klapstoeltjes mogen zitten. Een mooi moment om zelf op expeditie te gaan langs alle kramen en stands.
Na de rondgang nog even langs de BOCC om te laten zien wat ze (ondanks dat ze niets nodig hadden) hebben gekocht. "Ga maar hier zitten, wij wilden toch gaan". "Nee laat ons maar staan, we gaan gelijk verder". "Hoe is het met jullie?" Kortom het begin van een gesprek wat daarna nog geruime tijd duurt. Pas als ze weten op welk treffen ze elkaar weer tegenkomen is iedereen gerustgesteld dat ze dan weer verder kunnen kletsen en nemen afscheid. Vervolgens is er nog de weg naar huis, variërend van ongeveer 3 minuten tot 3 uur reistijd.
Theo Arntz - WA-WA 180 Sport - 1969
