Verslag van Openings Treffen, Oteppe, België

6 - 9 april 2012 - PAAS-WEEKEND
Viering 10 jarig bestaan BOCC

[Uw verslaggever, Leon Janssen]

Het is nog in Oteppe dat ik aan het verslag van het openingstreffen begin te schrijven. Buiten is het troosteloos, gestage regen, nog slechts enkel BOCC caravans, vanwaar uit weinig beweging. De sfeer illustreert een beetje de toestand van het gehele weekend. Met enige weemoed namen we afscheid van het oude bestuur en dat ligt achteraf toch gevoeliger dan verwacht.

Het begon allemaal met de aankondiging in ons clubblad dat we het 10 jarig bestaan van onze club zouden gaan vieren in Oteppe. Bob wilde nog eens flink uitpakken met een huldiging van de stichtende leden en er een mooie feestavond aan koppelen. Tevens zou het bestuur dan aftreden en het nieuwe bestuur zijn intrede doen. Als klap op de vuurpijl werd ons alles aangeboden tegen een zeer aanvaardbare prijs. En langer blijven kon ook nog tegen die prijs.

Wij maakten ons klaar om op de vrijdagmiddag te komen. Dat werd iets later vanwege de kleinkinderen en het vrijdagmiddagverkeer voor Pasen, zodat men er op kan rekenen dat het zeer druk is op de weg. Dus namen we alvast een alternatieve route om bij Tongeren de E313 te nemen. Echter, er stond nergens vermeld dat er bij Gellik een brug werd afgebroken en er derhalve een omleiding door de binnenlanden nodig was. Mooi landschap, maar wel op het verkeerde moment want wij wilden nog vóór 17.00 uur Luik voorbij zijn. Achteraf niet echt nodig want de scholen in België hadden al vakantie en veel bedrijven sluiten voor de Pasen eerder dan gewoonlijk. Enfin we kwamen toch nog op een redelijk tijdstip aan op camping l'Hirondelle, en de meeste inschrijvers waren al aanwezig. Ik heb me laten vertellen dat er 72 inschrijvingen waren, dus een flink aantal. Na een aantal verwelkomingen gelijk aan de slag met het plaatsen van de caravan en het hangen van de luifel. Omdat de kleinkinderen erbij waren moesten we de tijden een beetje respecteren en een beetje op tijd het avondeten gebruiken. Daarna werden er nog enkele woordjes gewisseld en trok ieder zich terug in zijn stulpje waarmee het allemaal begonnen is. De weersvooruitzichten waren niet geweldig, maar met een beetje goede voornemens waren die van ondergeschikt belang.

De zaterdagmorgen om 11.00 uur hadden we de traditionele receptie die ook als jaarvergadering gezien kan worden. Na een welkomstwoord van Bob en een hernieuwde aankondiging van het zomertreffen door Gino, werd het nieuwe bestuur voorgesteld. Door de slechte geluids-accomodatie had niet iedereen verstaan wat er gezegd werd, maar toch wel iets ervan begrepen. Het ging niet ongemerkt aan de aanwezigen voorbij toen Patrick Pelckmans als nieuwe Voorzitter het woord nam met zich voor te stellen. Hij vertelde dat hij de tradities zoals ze in de club zijn gegroeid, zoveel mogelijk wil respecteren en het voorzitterschap geleidelijk met Bob's hulp over wil nemen. Ook de anderen van het nieuwe bestuur werden voorgesteld omdat zowel Yvette de Coninck als Erica Folie ook te kennen hadden geven het stokje te willen overdragen. Als voorzitter werd dus nu Patrick Pelckmans geinaugureerd en Peter van den Hemel als opvolger van Yvette. Heidi van Belle zal de financiën gaan beheren en Valère Volders als bestuurslid de prospecties in het oosten terwijl Gino Desmet die in het westen van België zal doen. De functie van Evenementen Coördinator werd voorlopig overgenomen door Anneleen Pelckmans in de vorm van assistente, terwijl Marc Mertens buitenlandse betrekkingen van Bart Muylle overneemt. Voor de rest blijven de functies van de assistenten hetzelfde als ze waren. Na deze formaliteiten werden de flessen ontkurkt en de zakken met versnaperingen geopend. Toen die flessen geleegd waren werden langzamerhand de caravans weer opgezocht en vormden zich hier en daar de gebruikelijke gespreks- en sportgroepjes. Ondergetekende wilde de omgeving verkennen per meegebrachte fiets, maar werd onderweg teruggeroepen om met een min of meer vaste groep een pétanque-wedstrijdje te spelen.

Voor de avonduren was er een feestavond voorzien waarin de leden van het eerste uur, de zogenaamde stichtende leden, gehuldigd werden. Maar vooral de scheidende bestuursleden werden flink in het zonnetje gezet. Een nogal felle speech van Yvette de Conink verwoordde in vijf minuten het wel en wee tijdens het tienjarige bestaan van "haar kindje". Want met haar als "Ma Flodder" was het tien jaar geleden in Houyet begonnen. Zij maakte het eerste Clubblad en organiseerde de eerste bijeenkomsten. En bij een eerste officiële vergadering om een bestuur te vormen, werd Bob als voorzitter gekozen. Allemaal geschiedenis, belangrijk of niet; we doen het immers allemaal voor de lol die we eraan beleven. Toen de nodige flessen, pralines en bloembossen waren overhandigd en diverse schouderklopjes waren uitgedeeld, kon de feestavond echt beginnen waarbij de beentjes van de vloer gingen en de drankjes op tafel kwamen. Dat ging door tot in de kleine uurtjes. Ondergetekende hield het voor gezien ruim na middernacht toen een polonaise zich buiten de lijnen van de dansvloer begaf. Alles bijelkaar een geslaagde avond op een memorabel treffen.

De dag erna was er ruim tijd om een en ander te bepraten en alweer nieuwe plannen te maken. Enthousiasme voerde de boventoon en er werd alweer uitgekeken om een volgend treffen te organiseren. Daartoe werd er in de namiddag een gezamenlijke prospectie gedaan naar een camping op een vijftig kilometer verder. Niet alleen aan een clubtreffen werd er gedacht maar ook al twee jaar vooruit aan een internationaal treffen. De weersomstandigheden lieten toe dat er volop buiten geleefd kon worden en hier en daar werden weer de eerste barbecues of vuurkorven aangestoken. Door de vrij lage temperaturen werd de avond voor het merendeel binnen in de caravans voortgezet.

De dag erna, Paasmaandag, werden onze kleinkinderen opgehaald. Voor de meeste deelnemers zat het er alweer op en de eerste caravans begonnen weer op huis aan te trekken. Luifels werden nog gauw droog afgebroken want voor de rest van de dag zou het gaan regenen. In de late namiddag was dat ook het geval en bleef het tot diep in de avond zo. De enkelingen, waaronder ondergetekende, die bleven hadden niet veel meer te doen dan de auto te nemen en een ritje naar een stad te doen. Voor ons werd dat, na een lange omweg, Hoei waar een verregende kermis ook al geen sfeer bracht. Toch hielden we stand voor die dag en besloten op dinsdag pas naar huis te gaan. Het was weer een enerverend, typisch BOCC weekend geweest met toch wel grote veranderingen.

Uw verslaggever:   Leon Janssen - Mostard Yvonne 306 HD - 1968