Verslag van Najaarstreffen in Maasmechelen,
"Camping De Kikmolen"

14 - 16 september 2012

[ Uw verslaggever, Wilma Lueb ]

KLIK op foto's rechts, voor een iets grotere foto

Na een natte zomer en bij een niet zo'n goede prognose voor het weekend hebben we op woensdag onze spulletjes klaargelegd voor een week-endje BOCC, op camping 'de KIKMOLEN" te Opgrimbie bij Maasmechelen. We gaan op vakantie, morgen, en we nemen mee ...? Volgens Jan, mijne man, teveel, dus de door jullie welbekende discussies woelen gevoerd en wat wat mij ineens opvalt is dat ze na 25 jaar kamperen, steeds korter werden en er steeds meer meegaat. We zijn dan ook een groot gezin, twee volwassenen en een hondenkind.
 
Donderdagochtend om 11.30 uur zit de hele familie dan ook in de auto en gaat het richting Opgrimbie - Maasmechelen. Voor ons, vanuit Bocholt is dat zo'n 3 kwartier sturen en ondanks wat omleidingen, draaiden de 6 wieltjes vrolijk de kilometertjes rond. Binnen de cabine hebben we tegenwoordig een vredig sfeertje, omdat Alex onverstoorbaar zegt waar we heen gaan en ik de kaart er niet meer tij hoef le pakken. Vroeger, ahum, was dat wel eens anders, omdat wij "vrouwen" niet kunnen kaartlezen, toch?
 
"Rechts afslaan en dan de 2e straat links, Kikmolenstraat na 300 meter bestemming bereikt aan de linkerkant", zegt Alex. Het was 12.45 uur en lunchpauze voor de receptie tot 13.30 uur.
 
Dan maar even bellen, en jawel, de beheerder was zo vriendelijk om de boom open te doen. De aanmelding kon wel na 13.30 uur en Valere zou er zijn om ons op de weide op te vangen. We hoefden alleen maar de bekende "BOCC"-pijltjes te volgen. Zo gezegd, zo gedaan, eerst langs riet café, de kampwinkel en toen het gigantische openluchtzwembad. Laat het mooie weer maar komen. Voorlangs een modern sanitairgebouw bereikten we een nog bijna verlaten kampeerweide, waar we inderdaad door Valere werden gesignaleerd en welkom geheten. Na wat gekrakeel over windrichtingen, zon- en schaduwzijde, en mijn wens, dat er een boom bij de caravan moest staan. kregen we een heel mooie plek aangewezen, Pootjes uitdraaien, luifeltje aan de caravan, sanitair geïnspecteerd. stoeltjes en tafeltjes eruit, alsmede een pintje uit de koelbox en ons weekend kon beginnen. Tot zover komt onze Pleun niet in het verhaal voor, want die houdt niet zo van al dat gedoe en ligt of in de auto, of van ver toe te kijken tot we klaar zijn. Ons werd vertelt dat er op de Kikmolen nogal wat konijntjes en eekhoorntjes wonen, dus kon ze later haar hartje nog wel ophalen. Ook voor haar is een nieuwe omgeving spannend, dus proberen wij altijd een dag eerder naar een druk treffen te komen, zodat ze dan de boel wat kan verkennen en leren. waar ze de komende dagen wel en niet mag komen. De volgende dag kan ze dan rustig de komst van haar vriendjes en vriendinnen afwachten. Ze weet dan ook dat ze aan het lijntje moet en niet de hele camping hoeft te bewaken, maar alleen de eigen voortuin. Voor het speelkwartier gebruiken wij een onzichtbare riem. Na een glaasje wijn en een pintje was het tijd om ons in te gaan schrijven. Ook had ik ontdekt dat onze lampolie op was. De mijnheer bij de receptie was mij zeer behulpzaam door te vertellen dat op 2,5 km slappen een Delhaize zou zijn. Op het plattegrondje leek dat niet zo ver weg, dus vond ik het een goed idee, dit maar eens te gaan doen. Ben zowat 2,5 uur onderweg geweest en Jan was al ongerust bij de receptie geweest en wist ze wat ik aan het doen was sightseeing Opgrimbie. Moe, maar voldaan en met lampolie en een paar flessen goede wijn teruggekeerd bij de caravan, waar we ais grote verrassing nieuwe buren hadden gekregen Bob en Tante Vitte Leuk het was de eerste keer dat we buren waren in de vijf jaar dat we lid zijn. ik ben wat te eten gaan maken en het werd buiten langzaam frisser en frisser, zodat we toch de caravan maar hebben opgezocht. De wijn was zeer welkom.
 
's Morgens op vrijdag langzaam wakker geworden en ontbeten met verse broodjes op de camping. Toen was het rustig wachten op alle equipes. die één voor een het veld op kwamen rijden. Bijna allemaal weer bekende gezichten. die wij de hele zomer niet hadden gezien. Er werd weer heel wat afgezoend, maar ook kennisgemaakt en voor we er erg in hadden stond het veld weer vol met zo'n 50 woonwagentjes netjes in de rij, dankzij de organisatie, Ook was er een "bibliotheek-tent" voorzien voor het in onbruik geraakte "thee-uurtje", maar dat zou 's avonds nieuw leven worden ingeblazen, weliswaar met koffie en hartverwarmende drankjes. Wij zouden later, die dag een bezoek brengen aan de kringloopwinkel in Maasmechelen. maar dat was niet nodig. Er waren immers genoeg kringloopspullen te vinden rondom de afbraak-stacaravans op de camping zelf. Onze elektriciteits-kast werd dan ook versierd met (kunst)bloemetjes en beeldjes, en onze gevulde olielamp erboven. Omdat het bij ons op vrijdag altijd fritesdag is gingen wij 's middags op zoek naar een frituur. De ene in Opgrimbie was wegens vakantie gesloten, maar die op de camping zou speciaal voor ons BOCC-ers haar frites-vet opstoken zodat wij toch konden genieten van lekkere verse frietjes, met uitzicht op een inmiddels gearriveerde markante oude Ford pick-up en houten plooicaravan. Een lust voor het oog welke de volgende dag aan een grondige poetsbeurt werd onderworpen. Het was weer een lekkere, ongeorganiseerde dag geweest zonder verplichtingen en animatie (Dennis niet meegerekend), waarvoor wij de BOCC nog altijd prijzen en we hadden ruim de tijd voor de broodnodige ontspanning en onthaasting.
 
Zaterdag om 9.30 uur (of was het 10.00 uur?) een kleine bijeenkomst bij de BIB-tent met de mededeling dat we om 13 15 uur (sharp) richting net blote (vieze) voetenpad in Zutendaal zouden vertrekken. Helaas maar begrijpelijk mogen de hondjes dan niet mee. Ik heb toen met Pleuntje op het terras gezeten, want mijn kinesist had mij afgeraden hieraan deel te nemen. Jan heeft wel meegedaan. Later, nu ik de foto’s heb gezien, is dit een niet onverstandig besluit gebleken. Sommigen hebben naast de vieze voeten ook een nat kruisje gekregen en aan Dennis te zien, was de modder maar moeilijk van de benen te krijgen. Het weer was goed. dus wij hebben boodschappen gedaan om na de receptie van 18.00 uur te BBQ-en. Zoals aangekondigd was er om 18 00 uur de receptie. Na de niet zo lange speeches, onze voorzitter heeft gelukkig niet zoveel woorden nodig om iedereen welkom te heten en mededelingen te doen, was er weer het gebruikelijke zorgzame dames / herenteam om ons te voorzien van versnaperingen en babbelwater. Ook mochten we vernemen vanaf' heden een - "echte" ambulancier in ons midden te hebben, welke de taak op zich heeft genomen om eventuele accidentjes aan lijf en leden te verhelpen als EHBO-er. Klaus zal herkenbaar zijn door aan zijn kliniektent een witte helm met een rood kruis te hangen, die later zal warden vervangen door een vlag, Na deze bekendmaking mocht hij meteen in actie komen om een pleisterke te plakken. Trouwens, is er nog wat terechtgekomen van de weddenschap om het zwembad over te zwemmen? Zo werd het dus na 19.00 uur voordat wij het vuurtje konden aanmaken voor onze BBQ. Bij maanlicht nog even de afwas. Ik was niet de laatste. Toen nog een korte visite en het was ongeveer 01.00 uur voor het zandmannelje onze oogjes kwam dichtdoen.
 
Zondag was hel alweer vertrekdag. Wij zouden ‘s middags vertrekken, maar het was zulk mooi weer, dat we een straffe wandeling (5km) rond het meer, buiten de camping, niet wilden laten schieten. al was het maar om Pleuntje een welverdiend bad le gunnen. We zwaaiden de vertrekkers uit, zijn gaan wandelen, zaten nog moe, maar voldaan onder de luifel en het besluit was genomen: We gingen nog maar een nachtje blijven. Jan had nog verlof en het was niet ver naar Bocholt.
 
Wij zijn die maandag rond 11.00 uur vertrokken en om 12,00 uur stonden we weer thuis op de oprit. Als ik dit schrijf staat onze WA-WA weer in de stal en kijken we terug op een zeer gezellig, geslaagd weekend en kampeerjaar. De sfeer was goed, er was weer de bekende saamhorigheid en vrijheid. Ook denk ik dat niemand zich onwelkom of eenzaam heeft hoeven voelen, ook de nieuwe leden niet.
 
Wij kijken op de treffens altijd terug als op een (goed) georganiseerde chaos, met steun en hulp aan diegenen, die dat behoeven en met respect voor elkaar en onze viervoeters. Vissen naar een complimentje: BEET'!!
 
Ons nieuwe bestuur doet het uitstekend en in lijn van hun voorgangers:
Houdt regels erin, beschermt haar leden, maar betuttelt ze niet en laat geschreven wetten buiten. Deze zijn alleen handig als er echt wat mis gaat.
 
Rest mij nog een woord van dank aan de Organisatie van dit Najaarstreffen en ons allen een goede gezondheid toe te wensen.
"Keep Them Rolling" en tot volgend jaar.

Jan en Wilma Lueb & Pleuntje   WA-WA 200 SL